Był notariuszem z sąsiedniego miasteczka.
Mówił spokojnym głosem – niemal zbyt opanowanym jak na to, co miałem usłyszeć. Poprosił, bym usiadł. W tamtej chwili poczułem, jak grunt usuwa mi się spod nóg. Od pogrzebu minęły zaledwie trzy dni. W domu wciąż unosiły się ślady obecności matki: zapach herbaty lipowej, taniego mydła i przedmiotów starych, a jednak bliskich.
Powiedział, że matka skontaktowała się z nim niemal rok przed śmiercią. Przyszła sama, w dniu, w którym zachowywała jeszcze jasność umysłu. Wiedziała, kim jest, gdzie się znajduje i czego chce. Przyjechała
