Nie ma nikogo, kogo można by wezwać na pomoc; brakuje dłoni, która mogłaby przynieść ukojenie w tej krytycznej chwili. Oddech staje się płytki i ciężki, a serce z trudem utrzymuje rytm, który wydaje się obcy.
Każda sekunda rodzi pytanie cięższe niż głaz. Co można zrobić, gdy świat wokół kurczy się do zaledwie kilku metrów kwadratowych? Instynkt popycha do ruchu i ucieczki, podczas gdy umysł desperacko szuka natychmiastowego rozwiązania. To rozpaczliwa próba zmuszenia ciała do reakcji, zanim zabraknie czasu.
Działanie, które w tak dramatycznych okolicznościach wydaje się absurdalne – czy wręcz nie
